Bezpieczeństwo na co dzień
Od lutego tego roku z inicjatywy Wójta Gminy Nadarzyn Dariusza Zwolińskiego i Dyrektora Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nadarzynie Krystyny Masłowskiej rozpoczęła się nowa edycja spotkań poświęconych poprawie bezpieczeństwa mieszkańców pod hasłem „Bezpieczeństwo na co dzień”. Odbywały się one w siedzibie Klubu Seniora „Oficyna” GOPS w Młochowie i Placówki Wsparcia Dziennego „Ognisko Tęcza” GOPS w Nadarzynie, a dedykowane były głównie seniorom z terenu gminy Nadarzyn.
NIE DAJ SIĘ CZADOWI
Dwa spotkania profilaktyczno-edukacyjne (19.02.2026 oraz 25.02.2026 r.) poświęcone były zagrożeniom zatruciem tlenkiem węgla i pożarom. Strażacy z Komendy Powiatowej Straży Pożarnej w Pruszkowie i komendant Straży Gminnej w Nadarzynie omówili szczegółowo jak zadbać o bezpieczeństwo swoje i bliskich w domu, jak chronić się przed pożarem i zatruciem tlenkiem węgla. Omówili także działanie czujek dymu oraz detektorów tlenku węgla. Dzięki uprzejmości Państwowej Straży Pożarnej oraz Wójta Gminy Nadarzyn wszyscy uczestnicy spotkania otrzymali czujki.
PRZECIWDZIAŁANIE PRZEMOCY DOMOWEJ
Jednym z wielu zadań Zespołu Interdyscyplinarnego Gminy Nadarzyn jest inicjowanie działań edukacyjnych, informacyjnych i profilaktycznych, mających na celu zwiększenie świadomości społecznej dotyczącej przemocy domowej. W związku z powyższym w marcu jego przedstawiciele przeprowadzili akcję informacyjną dot. zjawiska przemocy oraz bezpłatnej oferty pomocowej z terenu gminy Nadarzyn. Poinformowano gdzie i jak można znaleźć informację nt. pomocy/wsparcia oraz przekazano ją w formie papierowej. Spotkanie zostało wzbogacone o warsztaty radzenia sobie z emocjami, które przeprowadziła przewodnicząca Zespołu Interdyscyplinarnego, starszy specjalista pracy socjalnej GOPS - certyfikowany coach.
UDZIELANIE PIERWSZEJ POMOCY PRZEDMEDYCZNEJ
W dniu 8 kwietnia 2026 r. Ochotnicza Straż Pożarna w Nadarzynie przeprowadziła szkolenie z udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej. Seniorzy otrzymali wiedzę teoretyczną nt. ważności podejmowania czynności ratunkowych podejmowanych przez świadków zdarzenia do czasu przyjazdu służb medycznych. Należy zapamiętać, że jej główną zasadą jest postępowanie według schematu A (Airway) B (Breathing) C (Circulation / Call) i zasada 30 uciśnięć na 2 oddechy. Te czynności są kluczowe dla wykorzystania tzw. "złotych 4 minut", które decydują o życiu poszkodowanego. Wartościom dodaną każdego spotkania jest możliwość ćwiczeń praktycznych. Tak też było i tym razem. Ćwiczenia na fantomach osoby dorosłej i niemowlaka do najłatwiejszych nie należą, ale warto do nich powracać regularnie.
OSZUSTWA NA WNUCZKA, POLICJANATA
W kwietniu o oszustwach z seniorami rozmawiała rzecznik prasowa Komendy Powiatowej Policji w Pruszkowie. Poruszono m.in. kwestie przestępstwa metodą „na wnuczka” i „na policjanta”. Wspólnym mianownikiem nadużyć kierowanych do seniorów jest przedstawienie dramatycznej historii dotyczącej bliskiej osoby np. córki, wnuka, wymagającą natychmiastowej pomocy finansowej. Modelowe scenariusze obejmują: rzekomy wypadek samochodowy, konieczność zapłaty kaucji, odszkodowania, raty bankowej lub pilny zakup mieszkania czy samochodu. Przestępca tworzy iluzję bazując na zdobyciu zaufania ofiary poprzez: wywołanie emocji (strach, współczucie, poczucie obowiązku), manipulację głosem, np. udając chorobę lub zmianę tonu czy nakłonienie seniora do podania imienia wnuczka lub innego krewnego, co zwiększa wiarygodność rozmowy.
Apelowano o uważność, rozsądek w podejmowaniu decyzji finansowych i poruszaniu się w sieci. Spotkania profilaktyczno-edukacyjne to wrażany element podnoszenia świadomości w zakresie własnego bezpieczeństwa i bliskich.
GOPS w Nadarzynie
36. Jasnogórskie Spotkania dla Uzależnionych 30-31 maja 2026 „Matka na mojej drodze trzeźwości”
Podczas dwudniowego spotkania zaplanowane są mitingi, czyli grupowe spotkania ze świadectwami m.in. dla anonimowych alkoholików, narkomanów, przemocowców, hazardzistów czy dłużników.
Na jasnogórskie spotkania zaproszeni są nie tylko uzależnieni, ale także ich bliscy, rodzina i przyjaciele. Nie wystarczy przestać pić alkohol, ale także trzeba odpowiedzieć sobie na to, co będzie dalej? I w sposób szczególny na to pytanie będzie można usłyszeć odpowiedź od ludzi, którzy właśnie taką drogę przechodzą.
Jak zapewniają organizatorzy będzie to czas oddania Maryi trosk, nadziei i powierzenia Jej trudnej drogi do szczęśliwego i trzeźwego życia.
XXXVI Jasnogórskie Spotkania Uzależnionych
Sobota 30 maja 2026 r.
13.30 Otwarcie XXXVI Jasnogórskich Spotkań Uzależnionych (Kaplica Matki Bożej)
14.00 – 17.00 Prezentacja twórczości artystycznej o tematyce związanej z ruchem trzeźwościowym (Kaplica Św. Józefa na tzw. Halach)
17.00 – 02.00 Miting otwarty AA (Kaplica św. Józefa – Hale Jasnogórskie)
17.00 – 02.00 Miting otwarty Al.-Anon (Bastion Św. Barbary)
17.00 – 02.00 Miting otwarty DDA (Sala o. Kordeckiego)
18.00 – 21.00 Miting zamknięty Alateen (Kaplica Różańcowa)
17.00 – 22.00 Miting otwarty Anonimowych Narkomanów (Sala Konferencyjna w Domu Pielgrzyma)
16.00 – 17.30 Miting otwarty,
18.00 – 19.30 miting zamknięty SA (Kaplica duża w Domu Pielgrzyma)
16.00 – 22.00 Miting otwarty Anonimowych Przemocowców (Kaplica Duża w Domu Pielgrzyma)
16.00 – 21.00 Miting otwarty Anonimowych Hazardzistów (Sala Chóru – przed Kaplicą św. Józefa)
16.00 – 21.00 Miting otwarty Anonimowych Dłużników (Sala Instytutu Maryjnego) W programie sobotniego spotkania:
15.00 Droga Krzyżowa (zbiórka przed jasnogórskim Szczytem)
19.00-20.45 Msza św. na jasnogórskim Szczycie
21.00 Apel Jasnogórski
Niedziela 31 maja 2026 r.
13.30 Zawierzenie Matce Bożej w Kaplicy Cudownego Obrazu
Hejt
Hejt nie jest „tylko żartem” - dlaczego nie wolno bagatelizować przemocy słownej wśród dzieci i młodzieży
Współczesne dzieci i młodzież dorastają w świecie, w którym kontakt z rówieśnikami odbywa się nie tylko w szkole czy na podwórku, ale również w Internecie i mediach społecznościowych. Niestety wraz z rozwojem technologii coraz częściej pojawia się zjawisko hejtu - czyli celowego obrażania, wyśmiewania, poniżania lub ośmieszania drugiej osoby. Hejt może przybierać formę słów, komentarzy, wiadomości, zdjęć, filmów czy publikowanych treści mających sprawić komuś przykrość.
Wielu dorosłych nadal uważa, że dziecięce docinki, wyzwiska czy agresywne komentarze są „normalnym etapem dorastania”, a dziecko „wyrośnie” z takich zachowań. Tymczasem bagatelizowanie przemocy słownej może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji - zarówno dla osoby krzywdzonej, jak i dla sprawcy.
Hejt zaczyna się często od „niewinnych żartów”
Pierwsze przejawy hejtu można zauważyć już u małych dzieci. Wyśmiewanie wyglądu, sposobu mówienia, ubioru, sytuacji rodzinnej czy trudności w nauce bywa traktowane przez otoczenie jako zwykła zabawa. Dorośli często słysząc słowa: „przecież to tylko żart”, „dzieci tak mają” lub „nie przesadzaj”, nie reagują odpowiednio szybko. Dzieci bardzo często słyszą i chłoną to, co dzieje się w domu - nie tylko słowa, ale też ton i sposób mówienia o innych. To, co dorośli mówią „przy okazji”, może zostać przez nie potraktowane jako norma.
Warto pamiętać, że hejt i negatywne komentarze nie kończą się w momencie ich wypowiedzenia. Dzieci potrafią je powielać w szkole, wśród rówieśników i w Internecie, często bez pełnego zrozumienia ich znaczenia i konsekwencji.
Dlatego tak ważne jest, by uważać na to, jak mówimy o innych w domu - bo uczymy nie tylko tego, co mówimy, ale też jak traktować ludzi.
Tymczasem każde przyzwolenie na agresję słowną uczy dziecko, że ranienie innych jest dopuszczalne i nie niesie za sobą konsekwencji. Brak reakcji dorosłych może utrwalać niewłaściwe wzorce zachowań oraz prowadzić do coraz poważniejszych form przemocy.
Jakie skutki może powodować hejt?
Osoby doświadczające hejtu bardzo często zmagają się z obniżonym poczuciem własnej wartości, lękiem, smutkiem i poczuciem odrzucenia. Dzieci i młodzież mogą zamykać się w sobie, unikać kontaktów z rówieśnikami, mieć trudności w nauce oraz tracić poczucie bezpieczeństwa. Długotrwała przemoc psychiczna może prowadzić do depresji, zaburzeń emocjonalnych, stanów lękowych, a nawet prób samookaleczenia czy myśli samobójczych.
Nie wolno zapominać również o konsekwencjach dla sprawców hejtu. Dziecko, które nie nauczy się szacunku wobec innych i odpowiedzialności za własne słowa, może mieć trudności w budowaniu prawidłowych relacji społecznych w przyszłości. Agresywne zachowania utrwalane od najmłodszych lat mogą prowadzić do problemów wychowawczych, konfliktów z prawem oraz braku empatii wobec innych ludzi.
Internet nie daje anonimowości
Szczególnie niebezpieczną formą przemocy jest cyberprzemoc, czyli hejt w Internecie. Obraźliwe komentarze, publikowanie kompromitujących zdjęć, wyśmiewanie na grupach klasowych czy nagrywanie i udostępnianie filmów bez zgody drugiej osoby może mieć bardzo poważne skutki emocjonalne. Warto pamiętać, że treści opublikowane w sieci często pozostają tam na długo i mogą dotrzeć do bardzo szerokiego grona odbiorców.
Młodzi ludzie często nie zdają sobie sprawy, że Internet nie zwalnia z odpowiedzialności. Hejt może wiązać się również z konsekwencjami prawnymi, szczególnie gdy dochodzi do gróźb, poniżania, nękania czy naruszania dóbr osobistych.
Rola rodziców i dorosłych
Najważniejszą rolę w przeciwdziałaniu hejtowi odgrywają dorośli - rodzice, opiekunowie, nauczyciele i wychowawcy. To oni uczą dzieci empatii, szacunku i sposobu rozwiązywania konfliktów. Bardzo ważne jest, aby reagować na każdy przejaw przemocy słownej już od najmłodszych lat, nawet jeśli wydaje się błahy.
Dziecko powinno wiedzieć, że:
- słowa mogą ranić tak samo mocno jak przemoc fizyczna,
- każdy człowiek zasługuje na szacunek,
- wyśmiewanie i poniżanie innych nie jest formą zabawy,
- proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości.
Ogromne znaczenie ma także rozmowa z dzieckiem i zainteresowanie jego codziennym funkcjonowaniem - zarówno w świecie rzeczywistym, jak i internetowym. Dzieci potrzebują wsparcia, poczucia bezpieczeństwa i jasnych granic.
Gdzie szukać pomocy?
Jeżeli dziecko doświadcza hejtu, cyberprzemocy lub przemocy rówieśniczej, nie należy pozostawać z problemem samemu. Pomoc można uzyskać u pedagoga szkolnego, psychologa, wychowawcy, pracownika socjalnego czy asystenta rodziny. W sytuacjach kryzysowych warto skorzystać również z bezpłatnych telefonów pomocowych:
- Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży – 116 111
- Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka – 800 12 12 12
- Telefon dla Rodziców i Nauczycieli – 800 100 100
- Numer alarmowy – 112
Warto pamiętać, że pomoc można uzyskać również lokalnie. W Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Nadarzynie pracują specjaliści oraz pracownicy, do których można zwrócić się o wsparcie, rozmowę i pomoc w trudnych sytuacjach wychowawczych, rodzinnych czy emocjonalnych.
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Nadarzynie to nie tylko świadczenia i pomoc materialna. To także miejsce, w którym dzieci, młodzież i rodzice mogą otrzymać wsparcie specjalistów (Placówka Wsparcia Dziennego „Ognisko Tęcza), asystenta rodziny, pracownika socjalnego oraz informacje, gdzie szukać dalszej specjalistycznej pomocy. Wczesna reakcja i rozmowa mogą pomóc zatrzymać przemoc oraz zapobiec poważniejszym konsekwencjom w przyszłości.
Agnieszka Knapińska
asystent rodziny - GOPS w Nadarzynie.
Dzień Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną oraz Europejski Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych
5 maja obchodzimy Dzień Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną oraz Europejski Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych – to szczególna okazja, by zwrócić uwagę na godność, równość i prawo do pełnego uczestnictwa w życiu społecznym. Ten dzień przypomina, że każdy człowiek zasługuje na szacunek, wsparcie i zrozumienie, a społeczeństwo ma obowiązek tworzyć warunki sprzyjające integracji i przeciwdziałaniu wykluczeniu.
Zdjęcie: https://www.gov.pl/web/rodzina/lukasz-krason-pelnomocnikiem-rzadu-ds-osob-niepelnosprawnych
To święto promuje równe prawa, szacunek, inkluzję społeczną oraz prawo do godnego życia w społeczeństwie, niezależnie od sprawności intelektualnej.
„Każda osoba, niezależnie od swoich możliwości, zasługuje na pełne uczestnictwo w życiu społecznym i zawodowym. Naszym celem jest tworzenie przestrzeni, w której różnorodność jest wartością, a nie barierą” – podkreśla Łukasz Krasoń, Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych
Najważniejsze informacje o dniu:
- Cel: zwrócenie uwagi na godność, podmiotowość i równe szanse osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz aktywne przeciwdziałanie ich wykluczeniu.
- Działania: organizowane są liczne pikniki, marsze, koncerty i konferencje, mające na celu integrację ze środowiskiem lokalnym.
- Symbolika: często wykorzystuje się kolor żółty (złoty) symbolizujący niepełnosprawność intelektualną.
Kluczowe przesłanie:
Osoby z niepełnosprawnością intelektualną mają prawo do aktywnego udziału w życiu zawodowym, rodzinnym i społecznym. Celem jest budowanie świata bez barier, empatycznego i otwartego.
Obchody Dnia Godności i Europejskiego Dnia Walki z Dyskryminacją są symbolicznym, ale i praktycznym wezwaniem do działań – zarówno na poziomie instytucjonalnym, jak i indywidualnym. To moment, w którym możemy zadać sobie pytanie, co jeszcze możemy zrobić, by osoby z niepełnosprawnością intelektualną i innymi formami niepełnosprawności mogły w pełni korzystać z przysługujących im praw – bez barier i uprzedzeń.
Dzień Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną, obchodzony w Polsce od 1999 roku, to inicjatywa mająca na celu nie tylko edukację społeczną, ale i budowanie realnej zmiany w postrzeganiu osób z niepełnosprawnością intelektualną.
W połączeniu z Europejskim Dniem Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych, stanowi silny apel do wszystkich – o tworzenie społeczeństwa, w którym różnorodność nie wyklucza, ale wzbogaca.
Kluczowe jest dostrzeganie potrzeb osób z niepełnosprawnością intelektualną, zrozumienie, a wreszcie odpowiadanie na nie poprzez konkretne działania, poprzez likwidowanie barier zarówno fizycznych, jak i tych ograniczających nasze postrzeganie świata, którego osoby z niepełnosprawnościami są pełnoprawnymi uczestnikami. Edukując społeczeństwo i dostosowując przestrzeń, w której żyjemy, do potrzeb wszystkich obywateli, zmieniamy świat na lepsze. Dla nas wszystkich.
Źródła:
- https://niepelnosprawni.gov.pl/5-maja-dzien-godnosci-i-europejski-dzien-walki-z-dyskryminacja-o-prawach-szacunku-i-dzialaniach-na-rzecz-osob-z-niepelnosprawnosciami/
- www.pfron.org.pl
Przygotowała: Elżbieta Kwiatkowska, Punkt Informacyjno Konsultacyjny działający przy GKRPA w Nadarzynie
Współczesny świat a uzależnienia
Współczesne uzależnienia wykraczają poza substancje (alkohol, narkotyki, nikotyna), skupiając się coraz bardziej na czynnościach i technologii. Dominują uzależnienia behawioralne: od internetu, smartfonów (fonoholizm), mediów społecznościowych, gier, hazardu online, a także pracoholizm, zakupoholizm czy uzależnienie od żywności. Są to nałogi destrukcyjne, prowadzące do izolacji i problemów psychicznych.
Uzależnienie od telefonu (fonoholizm) to kompulsywne, szkodliwe używanie smartfona, objawiające się nieustannym sprawdzaniem powiadomień, lękiem przed brakiem urządzenia (nomofobia) oraz zaniedbywaniem życia realnego. Prowadzi do obniżenia koncentracji, zaburzeń snu, stanów depresyjnych i problemów w relacjach. Leczenie opiera się na terapii behawioralnej i wprowadzaniu higieny cyfrowej.
Główne objawy uzależnienia:
- Kompulsywne sprawdzanie: Ciągłe zerkanie na ekran, nawet gdy nie ma powiadomień.
- Rozdrażnienie: Nerwowość lub lęk (nomofobia) przy braku telefonu lub słabym zasięgu.
- Zaniedbywanie obowiązków: Rezygnowanie ze snu, nauki, pracy lub spotkań towarzyskich na rzecz telefonu
- "Phantom ringing": Złudne wrażenie, że telefon dzwoni lub wibruje.
- Phubbing: Ignorowanie rozmówcy na rzecz telefonu.
Negatywne skutki:
- Zdrowie psychiczne: Depresja, samotność, wysoki poziom stresu.
- Zdrowie fizyczne: Zaburzenia snu, wady postawy, bóle karku, pogorszenie wzroku.
- Relacje: Konflikty z najbliższymi, wycofanie z życia społecznego.
- Produktywność: Spadek zdolności do koncentracji i kreatywności.
Jak walczyć z uzależnieniem?
- Monitoruj czas: Sprawdź w ustawieniach telefonu, ile czasu spędzasz przed ekranem.
- Wyłącz powiadomienia: Ogranicz "push" z aplikacji społecznościowych.
- Ustal strefy wolne od telefonu: Zakaz używania telefonu w sypialni czy przy posiłkach.
- Znajdź analogowe hobby: Czytaj książki, uprawiaj sport, spotykaj się na żywo.
- Terapia: W przypadku zaawansowanego fonoholizmu warto skorzystać z pomocy psychoterapeuty (terapia poznawczo-behawioralna).
,,Jesteśmy wręcz przyspawani do naszych smartfonów. Tłumaczymy sobie i innym, że to pozwala nam wiedzieć, co dzieje się wokół. Tymczasem tak właśnie często przejawia się uzależnienie od telefonu’’– tłumaczy psychoterapeuta Robert Rutkowski.
Od czego zacząć wychodzenie z nałogu?
Popuścić smycz, na której chodzimy 24 godziny na dobę. Zacznijmy od drobiazgów!
Często słyszymy: „Nie, ja nie mam żadnego problemu ze smartfonem”, Więc cenna wskazówka: zapytajmy siebie, czy wiemy, jak wyłącza się nasz smartfon. Kolejna rada – do sypialni nie wnosimy żadnych urządzeń elektronicznych. Sypialnia służy – do spania i kochania. I nic poza tym! Nie wyjmujemy telefonu na randce, na przyjęciu, nie pytamy gospodyni, po której stronie talerza trzymamy smartfon. To już dotyka wręcz kultury osobistej.
„Bardzo istotną kwestią jest to, żeby wiedzieć, gdzie szukać pomocy. Aby znaleźć dogodny dla siebie podmiot leczniczy zajmujący się leczeniem siecioholizmu oraz innych zaburzeń behawioralnych warto odwiedzić stronę https://www.uzaleznieniabehawioralne.pl/znajdz-osrodek/. Na stronie znajduje się także wiele artykułów dotyczących tego problemu”.
Źródło informacji:
- https://www.gov.pl/web/rpp/uzaleznienia-behawioralne-gdzie-szukac-pomocy
- Zwierciadło, Wolni od stresu: Robert Rutkowski – psychoterapeuta, pedagog, trener umiejętności psychologicznych.
Przygotowała: Elżbieta Kwiatkowska, Punkt Informacyjno -Konsultacyjny przy GKRPA w Nadarzynie
Uzależnienia osób z niepełnosprawnościami – brak systemu wsparcia
Autor artykułu: Beata Dązbłaż
„Osoby z niepełnosprawnościami uzależniają się tak samo jak inni z tych samych powodów i w taki sam sposób - od alkoholu, leków, narkotyków. Nie mają tylko takich samych możliwości leczenia ze względu na bariery. A to podwójne wykluczenie. Gdy ktoś już zdecyduje się, czasami po latach, że chce wyjść z uzależnienia i tak nie może tego zrobić. Nie ma bowiem migających terapeutów albo placówki prowadzące terapię są niedostępne architektonicznie. Co więcej, niepełnosprawność może być dodatkowym czynnikiem prowadzącym do uzależnienia, ale jaka jest skala zjawiska? Tego nie wiemy, bo brakuje badań i statystyk (…).
Całość artykułu znajdą Państwo w podanym poniżej linku
https://remedium-psychologia.pl/uzaleznienia-osob-z-niepelnosprawnosciami-brak-systemu-wsparcia_22d.html
Martyna Szwed
Z-ca Przewodniczącej GKRPA w Nadarzynie
JAK PRZESTAĆ GRAĆ - PORADNIK DLA OSÓB Z PROBLEMEM HAZARDU
Choć nikt nie może się cofnąć i zacząć od nowa, każdy może zacząć od teraz i doprowadzić do zupełnie nowego zakończenia. Carl Bard
Szanowni Państwo, zachęcam do zapoznania się z publikacją JAK PRZESTAĆ GRAĆ-PORADNIK DLA OSÓB Z PROBLEMEM HAZARDU autorstwa Philipa Mawera w przekładzie Mateusza Jastrzębskiego.
Publikację znajdziemy na stronie Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom: https://kcpu.gov.pl/wp-content/uploads/2023/02/Jak-przestac-grac.FINAL_.pdf
Publikacja jest dofinansowana ze środków Funduszu Rozwiązywania Problemów Hazardowych, będących w dyspozycji Ministra Zdrowia w ramach konkursu przeprowadzonego przez Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom.
CZY JESTEŚ GOTOWY, ABY PRZESTAĆ UPRAWIAĆ HAZARD?
W książce znajdą Państwo m.in. dwudziestopunktową listę kontrolną:
- która ma na celu pomóc graczom rozstrzygnąć, czy mają problem czy też nie.
- pomóc partnerom lub przyjaciołom rozpoznać, czy problem istnieje dla partnerów lub bliskich.
Całość składa się z dwóch części cz. I ZAPRZESTANIE oraz cz. II UTRZYMYWANIE ABSTYNENCJI.
Jeżeli potrzebują Państwo więcej informacji zachęcam do kontaktu.
Krystyna Masłowska
Pełnomocnik Wójta ds. uzależnień
Urząd Gminy w Nadarzynie, pok.127 (parter)
Źródło: https://kcpu.gov.pl/wp-content/uploads/2023/02/Jak-przestac-grac.FINAL_.pdf
Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją
Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją został ustanowiony przez Ministra Zdrowia w 2001. Od 2002 roku Stowarzyszenie Aktywnie Przeciwko Depresji organizuje z tej okazji różnego rodzaju inicjatywy.
Celem tego dnia jest upowszechnienie wiedzy na temat depresji i zachęcenie chorych do leczenia.
Depresja to bardzo podstępna i wyniszczająca choroba związana z zaburzeniami nastroju. Mimo tego, że występuje bardzo często, wciąż jest stygmatyzowana, a osoby na nią cierpiące wstydzą się szukać pomocy. Depresja jest uleczalna, choć może nawracać.
To choroba, która nie zna płci, wieku, rasy, pochodzenia. Na depresję chorują kobiety, mężczyźni, osoby starsze, kobiety po porodzie, dzieci i młodzież. W przypadku dzieci i młodzieży depresja ma niestereotypowy przebieg. Zachorowania w tej grupie wiekowej rosną lawinowo.
10 CHARAKTERYSTYCZNYCH OBJAWÓW DEPRESJI:
- smutek, przygnębienie, niemożność odczuwania radości („nic nie cieszy”)
- zmniejszenie zainteresowań (np. niechęć zajmowania się swoim hobby)
- zmniejszenie aktywności, apatia, spowolnienie, niechęć do działania
- problemy ze snem (bezsenność lub nadmierna senność)
- zmniejszenie apetytu, spadek wagi ciała (rzadziej zwiększenie apetytu i przyrost masy ciała), suchość w ustach
- uczucie ciągłego zmęczenia, brak energii
- 1lęk, uczucie wewnętrznego napięcia, „niepokój w środku”
- trudności w koncentracji i zapamiętywaniu, wrażenie niesprawności intelektualnej
- poczucie beznadziejności, niska samoocena,
- dolegliwości bólowe (bóle głowy, brzucha, bóle w klatce piersiowej, nerwobóle).
Depresję leczy się farmakologicznie lekami przeciwdepresyjnymi i psychoterapią. Czas leczenia dla każdego jest indywidualny. To nie wstyd zwrócić się o pomoc do lekarza. Szacuje się, że w Polsce ok. 8 mln ludzi cierpi na depresję lub stany depresyjne z czego tylko 1,5 mln jest zdiagnozowanych
i leczonych.
NA DEPRESJĘ NIE POMOGĄ DOBRE RADY!
Powodują one jedynie zwiększenie poczucia winy, zmniejszenie samooceny, wycofanie, osamotnienie (pogorszenie stanu zdrowia psychicznego i fizycznego.
ZAMIAST UDZIELAĆ DOBRYCH RAD WSPIERAJ EMOCJONALNIE, ROZMAWIAJ, INTERESUJ SIĘ, ZAPYTAJ CO SIĘ DZIEJE? JAK MOŻESZ POMÓC?
Gdy zauważysz coś niepokojącego namów na wizytę u lekarza.
Choć zdrowej osobie wydaje się, że może pomóc, pewne stwierdzenia mogą zrobić więcej szkody niż pożytku.
W stosunku do osoby z depresją unikaj zdań typu:
- „Weź się w garść!”
- „Inni mają gorzej!”
- „Nie przesadzaj!”
- „Wyjdź do ludzi!”
- „Znajdź sobie zajęcie!”
- „Nie rób mi tego!”
- „Uśmiechnij się!”
- „Życie nie jest bajką!”
CAŁODOBOWE BEZPŁATNE NUMERY POMOCOWE:
Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym całodobowy numer telefonu 800 70 22 22 pomoc online: czat internetowy - centrumwsparcia.pl e-mail: porady@centrumwsparcia.pl
Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży całodobowy numer telefonu 116 111 pomoc dostępna online: czat - 116111.pl/czatuj mail: https://116111.pl/napisz
Telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych całodobowy numer telefonu 116 123 pomoc dostępna online: czat - 116sos.pl formularz online: 116sos.pl/otrzymaj-pomoc/formularz
Ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie "Niebieska Linia" (dzieci, młodzież, dorośli) całodobowy numer telefonu - 800 120 002 pomoc dostępna online: czat - niebieskalinia.info/kontakt/czat/ poradnia mailowa: niebieskalinia.info/kontakt/poradnia-mailowa/
Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka całodobowy numer telefonu: 800 12 12 12
UMERY TELEFONÓW POMOCOWYCH
Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji 22 594 91 00 środy i czwartki 17.00 - 19.00
Wsparcie dla osób po stracie bliskich (będących w żałobie) pomoc telefoniczna: 800 108 108 poniedziałek - piątek w godzinach 14.00 - 20.00 wsparcie online: naglesami.org.pl/pomoc-psychologiczna-zaloba-kryzys/
Dobre Słowa – telefon dla seniorów 12 333 70 88 poniedziałek - piątek w godzinach 10.00 - 12.00 oraz 17.00 - 19.00
Telefon zaufania dla mężczyzn 608 271 402 czynny: wtorki 17.00 - 19.00 czwartki 19.00 - 21.00
Telefon zaufania HIV/AIDS 801 888 448 poniedziałek - piątek 9.00 - 21.00
Antydepresyjny telefon zaufania 22 484 88 01 poniedziałek-piątek 15.00 - 20.00
Bezpłatny telefon kryzysowy Polskiego Forum Migracyjnego w języku ukraińskim i rosyjskim 669 981 038 czynny: poniedziałki 16.00 - 20.00 środy 10.00 - 14.00 piątki 14.00 - 18.00
Antyprzemocowa Linia Pomocy Sexed.pl 720 720 020 poniedziałek - piątek 16.00 - 20.00
Telefon Zaufania dla osób LGBT i ich bliskich - Lambda Warszawa 22 628 52 22 poniedziałek - piątek 18.00 - 20.00 zapisy na porady psychologiczne: poniedziałek - piątek 16.00 - 18.00
Wsparcie psychologiczne dla osób transpłciowych Fundacji Trans-Fuzja mail: psycholog@transfuzja.org
Punkt informacyjno-konsultacyjny w Nadarzynie
Przemoc wobec dzieci w sieci. Cyberprzemoc jako forma przemocy
Internet i sieć komórkowa stały się jednym z najpopularniejszych wśród młodzieży mediów. Są przez nich postrzegane jako ulubiona forma spędzania wolnego czasu, nauki, komunikowania się oraz poszukiwania informacji. Jak wynika z raportu NASK „Nastolatki 3.0”, co czwarty nastolatek (25,8%) posiada od 5 do 8 kont na portalach i platformach społecznościowych, natomiast ponad jedna trzecia (36%) posiada więcej niż 8 takich kont1.
Trzeba jednak pamiętać, nowoczesne technologie informacyjne i komunikacyjne wykorzystywane są również w celach opresyjnych. Cyberprzemoc to przemoc z użyciem urządzeń elektronicznych, najczęściej telefonu bądź komputera. Bywa określana także jako cyberbullying: nękanie, dręczenie, prześladowanie w internecie. Etymologia tego pojęcia wywodzi się od ang. słowa bullying, które oznacza „terroryzowanie, nękanie”, oraz członu cyber, odnoszącego się do internetu i cyberprzestrzeni2 . Celem cyberprzemocy jest wyrządzenie krzywdy drugiej osobie. Jest to działanie podejmowane z premedytacją wobec słabszego, który nie może się bronić. Cyberprzemoc może przybierać różne formy. To nie tylko obraźliwe wpisy w mediach społecznościowych, ale także agresywne wiadomości przesyłane przez komunikatory czy też wpisy na forach. Szybkość przekazywana informacji powoduje, że taka przemoc eskaluje znacznie szybciej niż w świecie realnym3.
Połowa nastolatków osobiście doświadczyła różnych form przemocy w internecie − wyzywania, poniżania, ośmieszania lub zastraszania, a 44.6% młodych ludzi spotyka się w sieci z sytuacjami, kiedy ich znajomi są atakowani i wyzywani. Z ośmieszaniem i poniżaniem kogoś w cyberświecie zetknął się co trzeci nastolatek (ośmieszanie – 33,2%, poniżanie 29,6%). Warto też zauważyć, że wzrasta odsetek nastolatków, które decydują się na spotkanie z osobą dorosłą, poznaną w internecie. W 2020 roku było to 14.1%, a w 2022 roku już 17,9%. Co trzeci nastolatek (32,7%) twierdzi, że zdarzyło mu się otrzymać czyjeś nagie lub półnagie zdjęcie za pośrednictwem internetu. Ponad dwie trzecie młodych internautów (68,4%) twierdzi, że problemem cyberświata jest mowa nienawiści. Należy też zauważyć, że zwiększa się wśród nastolatków poczucie, że osoby, które obrażają w internecie, są bezkarne (2022 – 51,3% vs. 2018 – 36%). Ponad 40% (43,7%) młodzieży twierdzi, że w internecie nie można odróżnić informacji prawdziwych od fałszywych (vs. 2018 – 49%). Z powodu korzystania z mediów społecznościowych niespełna jedna czwarta młodzieży (23,8%) często zaniedbuje swoje obowiązki domowe, natomiast prawie trzech na dziesięciu nastolatków (28,7%) często zaniedbuje obowiązki szkolne z powodu używania mediów społecznościowych. Młodzież podejmuje pełne spectrum wyzwań internetowych – od zabawnych czy nierozważnych po nawet takie, które mogą powodować różnego rodzaju niebezpieczeństwa. Trzech na dziesięciu (31,1%) nastolatków przyznało, że w ostatnim roku wzięło udział w wyzwaniu, w którym mogło dojść do narażenia życia lub zdrowia fizycznego/ psychicznego – ich samych lub innych osób4.
Młodzi ludzie bardzo rzadko proszą dorosłych – rodziców i nauczycieli o pomoc, w przypadku gdy doświadczają cyberprzemocy. Wyniki badań polskich nastolatków wskazują, że jedynie co czwarta ofiara przemocy online informuje o tym swoich rodziców. Skutki cyberprzemocy bywają niezwykle bolesne dla osób, które stały się obiektem ataków. Ofiary mają bowiem znacznie bardziej ograniczoną możliwość obrony, a wyrządzone szkody często trudno odwrócić. Konsekwencje prześladowania w sieci mogą być różne, w zależności od powagi aktu agresji. Dzieci doświadczające cyberprzemocy przeżywają bardzo trudne emocje. Mogą czuć się osaczone, osamotnione i bezsilne. Często są przekonane, że nic nie da się zrobić z sytuacją, w której się znalazły. Obawiają się, że kompromitujące materiały mogą dotrzeć do bardzo dużej grupy osób, przez co mierzą się z poniżeniem, upokorzeniem, lękiem, rozpaczą, smutkiem5.
Obecność dzieci i młodszych nastolatków w przestrzeni cyfrowej, która nie jest dla nich bezpieczna, związana jest także z niską świadomością osób dorosłych w zakresie higieny cyfrowej. Istotą podejścia opartego na higienie cyfrowej nie jest odebranie dzieciom i młodzieży możliwości kontaktu z nowymi technologiami, ale proponowanie im tych, które są bezpieczne i dostosowane do ich wieku, równolegle z uczeniem ich zdrowych nawyków cyfrowych. Trzeba pamiętać, że każde zachowanie o charakterze cyberprzemocy wymaga reakcji dorosłych6.
dr hab. Magdalena Szafranek, prof. UW
Tekst powstał w ramach bezpłatnej ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej „Przeciwdziałanie przemocy domowej” realizowanej w 2025 r. przez Fundację Instytut Nowej Kultury, www.instytutnowejkultury.pl
1 R. Lange (red.): Nastolatki 3.0. Raport z ogólnopolskiego badania uczniów i rodziców. NASK – Państwowy Instytut Badawczy Warszawa 2023, s. 8.
2 Cyberbullying – nękanie w sieci, https://www.gov.pl/web/baza-wiedzy/cyberbullying--nekanie-w-sieci
3 A. Borkowska: Przemoc w szkole. Poradnik dla nauczycieli. Ministerstwo Cyfryzacji, NASK Państwowy Instytut Badawczy, Warszawa 2023, s. 6.
4 R. Lange (red.): Nastolatki 3.0.,.op cit., s. 8-9.
5 A. Borkowska: Przemoc w szkole. op. cit., s. 10.
6 M. Bigaj, K. Ciesiołkiewicz, K. Mikulski, A. Miotk, J. Przewłocka. M. Rosa, A. Załęska: Internet dzieci. Raport z monitoringu obecności dzieci i młodzieży w internecie, Fundacja Instytut Cyfrowego Obywatelstwa, Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15, Warszawa 2025, s. 5.